Gazeteci Yazar Yaşar Gürsoy'un ikinci kitabı olan "Atatürk ve can yoldaşı Nuri conker" adlı eserde Atatürk'ün çoçukluktan ölümüne değin yanından hiç ayrılmayan can dostu Nuri Conker ile anılarının yanı sıra, hiç bir yerde yayınlanmayan mektuplaşmalarına ait belgeler de bulunuyor.

Bir çok anıyı bugüne kadar ilk kez ortaya çıkaran kitapta Atatürk ile Nuri Conker'in birbirinden ilgi çeken hikayeleri yer alıyor.

Kitapta ayrıca Atatürk'ün Nuri Conker'e yazdığı ve bugüne kadar hiç bir yerde yayınlanmamış mektupları gün ışığına belgeleriyle çıkıyor.



İŞTE KİTABIN ÖNSÖZÜ



Gazi Mustafa Kemal Atatürk...

‘O’, Türk insanını en acı günlerinden çekip almış, bir asker, bir kurtarıcı, bir önder...

Dostları vardı. Sevinçlerini, hüzünlerini paylaştığı; kader

birliği ettiği... ‘Gerçek’ dostu, dostları kimdi, kimlerdi?..

Yarı yolda bırakanlar oldu kimi zaman; ama yanı başından

hiç ayrılmayanlar da...

“Devrim çocuklarını yer,” derler.

Öyle de oldu... Samimi görünen, cephe, siyaset, kader

arkadaşı, ebediyete uğurlandığında yürekleri buruk veda

etti ardından. Ali Fuat Cebesoy’dan Kâzım Karabekir’e, İsmet

İnönü’den daha nicelerine...

Ve yarenleri vardı. En güvendikleri. En samimi, en içten

arkadaşları; Salih Bozok’u, Fuat Bulca’sı, Kılıç Ali’si, Cevat Abbas’ı...

Ve bir de, Nuri Conker.

Atatürk’ün olduğu fotoğraf karelerinde bile nerede duracağını

iyi bilen, nüktedan, ölçülü, haddini bilen, sözünü

sakınmayan, gerektiği yerde politik, gerektiği zaman muzip,

samimi, dost ve sağduyulu bir “dost”...

Neşeliydi. Sofra adabına hâkim, gönüldeş, fikirdaş, sırdaş; vefakâr bir arkadaş...

Ama en önemlisi cesurdu. Cepheden cepheye koştu Atatürk’le birlikte...

Milli Mücadele’de,siyasal alanda; her yerdeydi... Adım adım takip etti

çocukluk arkadaşını. Öyle ki; Nuri Conker’in hayatı, Atatürk’le

birlikte; neredeyse aynı kronolojik sırayla ele alınsa yanlış olmaz dedirtecek türden...

Atatürk’ün yaşadığı çok önemli anlarda, her an yanı başındaydı. Çocukluk yıllarının sokak oyunlarında, aşklarında,

okul sıralarında, süngü hücumunda, vurulup Gazi olduklarında...

Şakalaşmaları, samimiyetleri herkes tarafından bilinmektedir.

Atatürk’e, “Kemal,” diye hitap edebilen tek arkadaşıdır Nuri Conker